- JAKĄ KOSTKĘ WYBRAĆ...?
Ustalając parametry kostki należy wziąć pod uwagę natężenie ruchu:
- ruch pieszych (przydomowe chodniczki, tarasy) - płyty tarasowe o grubości 2 do 4 cm
- ruch pieszych i sporadycznie samochodów osobowych - kostka o grubości 6 lub 7 cm,
- ruch samochodów osobowych i ciężarowych - kostka o grubości 8 cm,
- ruch ciężkich pojazdów - kostka o grubości 10 cm lub więcej.
KLINOWANIE SIĘ KOSTEK
O trwałości nawierzchni decyduje nie tylko grubość kostki ale również kształt. Bardzo ważne jest tzw. klinowanie się kostek - czyli stykanie się kostek sąsiadujących ze sobą jak największą liczbą ścian bocznych. Im więcej takich ścian stykowych, tym nawierzchnia jest bardziej odporna na działanie sił poziomych. Siły takie powstają w wyniku hamowania, ruszania, czy zakręcania pojazdów mechanicznych na nawierzchni płaskiej oraz przy każdym większym obciążeniu na nawierzchni pochyłej. W takich przypadkach, aby zabezpieczyć kostki przed rozsuwaniem się, należy wybrać przede wszystkim kształty klinujące się.
TRANSPORT I ROZŁADUNEK
Wychodząc naprzeciw oczekiwaniom Klientów stwarzamy im możliwość skorzystania z naszego transportu oraz rozładunku.
UKŁADANIE KOSTKI - PRZYGOTOWANIE PODŁOŻA
Najpierw należy usunąć warstwę gruntu (od 30 do 50 cm) oraz dokładnie go oczyści z korzeni rosnących tam roślin. Następnie podłoże trzeba ukształtować i zagęścić (ubić) walcem lub płytą wibracyjną, z zachowaniem spadku 3-4% w kierunku poprzecznym oraz 0,5% w kierunku wzdłużnym.
PODBUDOWA
Następnie wykonujemy właściwy rodzaj podbudowy o grubości odpowiedniej do przewidywanego obciążenia. Spełnia ona funkcję nośną i filtracyjną, a także zabezpiecza przed mrozem. Warstwa ta może być utworzona z tłucznia (najlepsze rozwiązanie), żwiru, grysu bądź żużla wielkopiecowego o frakcji ziaren 30 - 60 mm. Należy ubić ją do twardości, klinując w przypadku stosowania tłucznia jej powierzchnię drobniejszym kruszywem (0 - 30 mm). Jeżeli przewidujemy ruch pojazdów mechanicznych, podbudowa powinna mieć grubość od 10 do 40 cm (zależnie od ciężaru pojazdów i warunków panujących na posesji).
PODSYPKA
Kolejną czynnością jest wykonanie podsypki (warstwy wyrównującej) z piasku (najlepiej płukanego) o frakcji ziaren do 2 mm, ewentualnie grysu lub żwirku o uziarnieniu 1 - 4 mm. Nie polecamy stosowanie mieszanki piasku i cementu. Piasek wyrównujemy łatą, tak aby uzyskać grubość warstwy od 3 do 5 cm. Warstwy tej nie ubijamy. Zagęszczenie nastąpi dopiero po ułożeniu kostki.
UŁOŻENIE KOSTKI
Teraz możemy już układać kostkę o odpowiedniej grubości. Robi się to zasadniczo do czoła, tzn. znajdując się na nawierzchni już ułożonej, tak że nie niszczy się przygotowanej uprzednio podsypki. Bardzo ważne jest zachowanie szczelin (spoin, fug) między kostkami. Zazwyczaj jest to 2 - 3 mm, a w przypadku nawierzchni brukowej ulicy>3-5 mm. Ułatwiają to specjalne wypustki dystansowe, znajdujące się na bocznych ścianach kostek. W razie potrzeby docinamy kostki piłą diamentową lub gilotyną.
UBIJANIE NAWIERZCHNI
Po ułożeniu kostki spoiny wypełniamy piaskiem o grubości ziaren 1 - 2 mm, np. za pomocą szczotki. Następnie całą nawierzchnię zagęszczamy (ubijamy) wibratorem płytowym. Należy pamiętać, aby powierzchnia kostki po zasypaniu piaskiem była oczyszczona przed wibrowaniem, a wibrator zabezpieczony płytą z tworzywa sztucznego. W razie konieczności uzupełniamy piasek w szczelinach. Prawidłowo ułożona nawierzchnia powinna stanowić jednolitą płaszczyznę bez wybrzuszeń, występów i szpar większych niż spoiny między kostkami. Idąc po takiej nawierzchni, nie powinno się wyczuwać różnic wysokości na łączeniach poszczególnych kostek.















